Quannu jiè stèta e lù jiòrnu murinìsci
si lìbbrinu ì marièni rà lì cosi,
nu cantu sinni vùli e mi rapisci
vè pì vaddri e muntagni e n’coru tràsi.

ù ventu n’dà li frunni, e pì fòra versi r’animèli,
sensi e coru mi portìnu addrù vònu
a mi gòri mumenti cumi ì cièlu,
n’dass’aria rùci e n’dàssu munnu bònu.

Si stringìri alla mamma ù picciuliddru
e cù jiè stancu allu friscu sì ripòsi,
sutt’à pecura si n’zìcchi l’ajnèddru
e nù raggiu rì luna ,pìn’dà na gàgghjia tràsi.

Mumènti chì mi manninu n’addruru
ì nù tempu quannu jièru scùitètu,
jièru guagliònu ,e ì quiddri tempi n’ura,
n’dà cangiòla rù còru agghjiu n’chjiàvètu.