Statti ccu mmia
e nun t’alluntanàri,
cha ccu llu ‘nghjùastru tua vùagliu pinzzàri.

Vùagliu pinzzàri cumu è lla ggenti,
cha ppi éssari cuntènta ‘un cci vo’ nenti;
abbàsta ppimmu sanu hanu ‘u scalùni,
‘un fa nenti si pérdinu u purtùni.

Lìbbiri simu stati ppi tant’anni,
amu campàtu tutti senz’affànni,
ma a ‘sta vita ‘un cc’éramu ‘mparàti,
vulìamu u mìagliu e ssimu arruniàti.

Mancu u paìsi amu lassàtu stari,
l’amu linchjùtu d’attroppicatùri;
avìamu u “Bracciu” lùangu sanu sanu,
l’amu tagghjàtu, mò ‘unn è mancu manu.

I mùarti nùastri mò s’hanu d’ammucciàri,
i Santi ‘un sanu quali strata fhari,
ma nua simu cuntìanti, avìmu ‘a chjàzza,
e nun fa nenti, si simu senza vrazza.

Llùacu putìmu sburiàri,
vidìmu i vecchjarìalli du’ càudu vucchiàri,
vidìmu ceri novi ‘i tutti ‘i parti,
ni dìcinu:” ‘Sta chjàzza è troppu forti!”

E nnua ni ricriàmu a lla guardàri
e mu vidìmu ‘a ggenti ‘i ccà passàri;
‘i ccà pàssanu mastri e prufhissùri,
chi ‘unn ha fatìga e cchi ‘un po’ fatigàri.

Passa ‘na fhìmmina ccu lli lenti scuri
e tutti quanti si fhanu scurridìri:
si fha ‘na ridùta e ‘n’annacàta
e lla ggenti è cuntènta…e gabbata!