Cci curpàmu nùa ppimmu è annirvàta
‘sta terra nostra sempri queta queta.
Ni duna tuttu ppi stavìri bùani,
ni duna granu, frutti prufhumàti,
canti d’aggìalli e rosi ‘mbillutàti;
ppi lla ringraziàri di ‘stu beni
cci damu sulu tùassicu e bilèni.
‘Un cci ‘a fha cchjù, ppi chistu è cuntrubbàta,
ogni jùarnu ni fha ‘na scutulàta:
càdinu casi antichi e munumènti
e sutta d’illi crùavica lla ggenti.
È ura m’ ‘a ‘ncignàmu a rispittàri,
cuntr’ ‘a natura nun si cci ha di jìri.
Fhurnìmu mu fhacìmu nùa i patrùni,
ppi dilla simu cumu zampagliùni
e quandu trema ni vo’ ricurdàri
cha è sulu illa chi pò cumandàri. |