‘Nu jùarnu passiàndu Roma Roma,
vidìandu fherma tanta genti dumandài:
“ cchì guardàti tutti accussì attènti?”
Unu si vota e dici: “ I munumènti.”
“ Cci l’hanu misi mo?” dumàndu iu.
Illu mi guarda tuttu stralunàtu:
“ Chisti cci su’ di quando u mundu è natu.”
Ma! allu paìsi mia chistu ‘un llu vidi,
chà puru i munumènti cci hanu i pìadi;
si sta’ guardàndu e dopu tu ti mùavi,
già ‘ntra deci minùti pùa ‘un cc’ ‘i trùavi.
Si tu pìansi cha ‘a statua ‘i Sarancìscu
d’u Cinquacìantu cca è alluggiàta,
mìnimu vinti voti ‘ hanu spustàta.
Fhiurintìnu, ch’è unu ch’ ‘un s’incazza,
sett’ ottu voti cci hanu ruttu ‘a chjàzza.
‘Unn è chista però tutta ‘a vrigògna:
c’acchilli chi ppi lla Patria hanu murùtu,
di tanti voti chi l’hanu spustàti,
si stanu rivutàndu ‘ntr’ o tavùtu.
Chillu chi ‘un s’ha spustàtu è ndon Giuànni, (1)
cha ppi lla fhorzza avìa lla nduminàta;
s’ancùnu ad illu l’avìssi tuccàtu
o era a llu spitàli o cruvicàtu.
Mo i stanu muticàndu ‘n’ atra vota,
chà ‘n atru pocu ‘i tìampu cca si vota;
dopu quattr’anni senza fhari nenti
hanu spustàtu armènu i munumènti!
|